<$BlogRSDUrl$>

maandag 19 maart 2012

Alecto Veteranen B - Pijnacker Veteranen A 1 - 2 

Het is weer maandag, dus.....

Alecto Veteranen B – Pijnacker Veteranen A 1 – 2.

Na het verlies van vorige week was één ding snel duidelijk. Het moest heel anders. Eric P. stelde meteen zijn huis open voor een nuttig en belangrijk etentje. Doel: team-building, de neuzen dezelfde kant op, en ook dat iedereen zijn gedachten over de tweede helft van het seizoen kon uitspreken, waardoor er een nieuw doel geformuleerd kon worden. Uiteindelijk bleek dat doel gewoon hetzelfde doel als een week eerder. Kampioen worden!

Op de avond werd al snel iets duidelijk. Het eten was simpel maar heerlijk, de Caipirinha’s van uitmuntende kwaliteit. De neuzen stonden al snel dezelfde kant op (richting keuken, want zo lekker rook het!).

De zondag moest er dus gespeeld worden. Wederom een moeilijke tegenstander, want Pijnacker was de enige tegenstander die punten van Barendrecht had weten af te snoepen, er werd dus ook een zeer snel combinerende, technisch zeer vaardige tegenstander verwacht.

Gezworen werd dat de slapte van de eerste wedstrijd in de dug-out en het clubhuis achter te laten, en zeer scherp aan de wedstrijd te beginnen. De deken moest van het team worden afgegooid.

Hoewel er in het begin van de wedstrijd nog wat angst voor de tegenstander in het spel sloop, bleek Pijnacker lang niet zo vaardig en snel combinerend. Hierdoor moesten er toch kansen komen.

Eric P. liet zien dat zijn gastheerschap hem zoveel energie had gegeven, dat hij één van zijn beste wedstrijden van het seizoen speelde. Bovendien had Pijnacker erg veel mazzel een zeer fraaie bal net naast wist te tikken.

Maar absoluut scherp was het nog niet. Combinaties werden wel gemaakt, maar ook onnodig balverlies en foute passes. De schrik van vorige week zat toch nog in de benen.

Pijnacker had genoeg kwaliteit om hier handig gebruik van te maken, en de ruststand was dus 0 – 2. Niet nodig, maar goed, dat stond wel op het scorebord.

Totaal niet onder de indruk van de kwaliteit van Pijnacker, moest er in de tweede helft wat gebeuren. Het was de aanloop naar het heerlijke lenteweer, dus er werd gekozen voor 1-shirtje, de mouwen werden opgestroopt, wat gezegd moest worden werd gezegd.

Een heel ander Veteranen B stond daar in de tweede helft. Het bekende spelletje werd weer gespeeld. Zorgvuldig combinerend, mooie passes en vooral een enorme vechtlust. Dat de Veteranen B werden gefloten door twee kwaliteitsscheidsrechters maakte het ook heel interessant, hoewel de speelstijl van de Veteranen B een beetje moest worden aangepast. (Lees, iets meer techniek, iets minder lichaam).

Echter, een beetje pech, een wat andere interpretatie van de strafcornerregels, en uiteindelijk ook nog de paal, zorgde ervoor dat de gelijkmaker er niet in ging. Jay-C (wat een talent is dat toch), ondanks een bovenbeenblessure toch in spits, gaf na een fraaie actie, met de backhand de pass op Butcher die de 1-2 kon intikken.

De paal voorkwam de gelijkmaker, die zeker verdiend was. Meest positieve was dat de tweede helft eindelijk weer normaal gespeeld werd (de scheidsrechterlijke aanpassingen daargelaten). Bovendien is alles nog steeds mogelijk. En we krijgen ze allebei (Pijnacker, Barendrecht) nog een keer om tegen te spelen. Alles is nog mogelijk!!
K. Westerhuis (reageren? Bj.westerduin@ziggo.nl)

PS1 Eric P. dank voor de gastvrijheid, de goede zorgen en de uitmuntende Caipirinha’s). Het was een mooie avond.
PS2. Het recept van het overheerlijke eten volgt nog.
PS3. Mooiste actie van de wedstrijd was van Eric P. (Who else)!! Die al uitglijdend op de achterlijn de bal nog net binnen wist te houden, en een zeer fraaie pass te geven.
PS4. Voor de meeschrijvende coaches en de broodnodige motivatie, hierrrrrrrrr
PS5. Tot slot, ons strijdlied: Hier dus.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?