<$BlogRSDUrl$>

dinsdag 8 november 2011

Alecto Veteranen B - Capelle Veteranen A 7 - 2 

Het is weer maandag, dus........

Alecto Veteranen B - Capelle Veteranen 7-2

Na de heerlijke overwinning van vorige week was de belangrijkste focus om eerst weer met beide benen op de grond te komen. En dus zeker niet te makkelijk denken over de nieuwe tegenstander. 

Duidelijke doelen stellen, in dit geval, meer scoren dan de tegenstander.

Onze shirtjes, elke week zo puik gewassen door Michiel, beginnen ook een wapen te worden. Wederom de complimenten van de tegenstander voor onze prachtige outfit. Voor de duidelijkheid, dat zijn dus niet die (lelijke) shirtjes die dus nu de nieuwe standaard voor Alecto zijn.

Vooraf werden allerlei beloften gedaan, ik ga knallen, ik ga scoren, we gaan rulen, en al die mooie woorden moeten wel worden waargemaakt. Nu er zelfs een coach aanwezig was, en opmerkelijk veel publiek was het duidelijk dat er wat werd verwacht.

Vanaf het eerste fluitsignaal was het duidelijk dat de scherpte er zeker was. Meteen werd het vloeiende spel van de vorige week weer opgepakt. Simpele combinaties, afgewisseld met lange passes, maar ook terugspelen, verleggen. De hele trukendoos werd opentrokken, wat ook wel moest, want dit keer stond er zelfs en oud-coach van Alecto Dames 1 langs de lijn.

Door de enorme druk die de Veteranen B uitoefende op de verdediging moesten die wel fouten gaan maken.
De kunst van het wachten op die fout beheerste Willem tot in perfectie en toen de fout dus viel, was hij daar meteen en was het 1-0. Waarmee al een duidelijk visitekaartje was afgegeven.

Een ander wapen van de vorige wedstrijd, de strafcorner, die haperde nu een beetje. Werden er vorige week nog statistieken behaald waarbij zelfs erkend specialist Taekema zijn wenkbrauwen moest fronsen, deze keer ging het allemaal wat moeizaam. De corners werden makkelijk gehaald, maar ze wilden er niet in. Pas bij corner zoveel kon Koko met een opmerkelijke push de 2-0 maken.

De Alecto Veteranen B ging daarna een beetje leunen, waardoor Capelle er een beetje uit kon komen. Zo zag het er voor de leek uit, tenminste. Want weer een ander facet van het hockey, de counter, bleken de Alecto Veteranen B ook tot in de puntjes te beheersen. Douwe op Willem, Willem op Koko, Koko op Butcher, Butcher terug op Koko, tip-in, 3-0.

Het leunen ging iets verder en de concentratie verslapte een beetje, waardoor de ruststand 3-1 werd. Een nuttig woord van de coach, kleine aanwijzingen om de boel weer op scherp te krijgen, zo werd de tweede helft ingevlogen.

Hier bleek toch ook weer het scherpe oog van de scouting van de Veteranen B om talenten te spotten en op te leiden. Jay-Z gaf aan dat het tijd was voor zijn show. En die kwam er dus. Kreeg hij vorige week al een trui voor zijn goede spel, het was hem niet uitgelegd dat die trui eenmalig was. Er was dus een nieuwe trui te verdienen, die uiteindelijk naar Marc K. zou gaan.

Maar Jay-Z gaf wel een show weg. Heerlijke solo’s en twee prachtige doelpunten. Verder stokte doelpuntenmachine Butcher een beetje, maar met 3 assists en een doelpunt, en….. het mooiste doelpunt dat niet telde en eigenlijk onmogelijk was, kan je niet zeggen dat hij nu een mindere wedstrijd heeft gespeeld. 

Douwe bracht de finishing-touch en de 7-2 eindstand op het bord. Om de wedstrijd dan in een paar simpele woorden samen te vatten. Dit was een statement game van Alecto Veteranen B.

K. Westerhuis (reageren? Bj.westerduin@ziggo.nl)
Ps. Douwe, bedankt voor het meespelen. Je was weer the Rock!
Ps2. De bijna gehele familie van Boxtel langs de lijn, dat mag best historisch genoemd worden.
Ps3. De nieuwe shirtjes zijn voetbalshirtjes!
Ps4. Natuurlijk kan ook hierrrrr weer het motivatiefilmpje gevonden worden!!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?