<$BlogRSDUrl$>

maandag 19 oktober 2009

Alecto Veteranen B - Alkemade Veteranen 1-1 

Het is weer maandag, dus.......
Alecto Veteranen B – Alkemade Veteranen A 1-1

Hoewel de moeder alle streekderby’s nog altijd Alecto-Roomburg is, kunnen we deze wedstrijd dan de schoonmoeder alle streekderby’s noemen. Met het Alkemades avontuur van een deel van de selectie nog in het achterhoofd was het natuurlijk een zeer interessant affiche. Waar veel mensen elkaar kennen of zelfs nog samen hebben gespeeld. En dus veel spanning op het veld.

De boel op scherp krijgen was niet echt nodig, een lokaal buitje had het veld ook nog eens soort van gesproeid, waardoor het heerlijk werd om op te spelen. De omstandigheden waren dus goed. Zelfs 1-shirtjes weer, het moest dus echt van de spelers komen.

Zoals gezegd, iedereen was scherp, maar toch stonden de Veteranen al heel snel met 0-1 achter. Dit betekende dat er meteen een schepje bovenop moest. De tactiek, na het succes van vorige week, was weer duidelijk. Simpel spelen, tikken, tikken, tikken. Iedereen hield zich keurig aan zijn taak, en na het overrompelende begin kwamen de Veteranen steeds beter in hun spel. Verleggen, terugleggen, kaatsen, alles gebeurde en veel lukte ook nog. Dit resulteerde in de eerste (en enige strafcorner), die Koko in twee keer binnensloeg. 1-1.

Daarna ontspon zich een boeiend gevecht tussen twee teams die heel graag wilden hockeyen. En goed gingen hockeyen. Steeds meer publiek draaide zich van Heren 1 weg om dit gevecht te bekijken. Ze kregen waar voor hun geld. Op het scherpst van de snede werd gevochten voor iedere meter. Er kwamen kansen aan beide kanten. Mooie aanvallen, counters, het hele boek werd opengetrokken. Job was niet meer te passeren. De verdediging stond als een huis, Leo bleek van beton, al verloor hij even zijn tanden en iedereen bleef zich aan de tactiek houden. Vlak voor rust de mooiste aanval, over drie schijven, een keer raken en Koko die net naast tikte. Het publiek genoot, iedereen in het veld genoot.

Zoals bekend hebben de Veteranen als motto: "de tweede helft is onze helft." Tactische tips van Job, nieuwe termen als tunnelen en vallen, de tweede helft ging het boeiende gevecht op het zelfde niveau en tempo verder. De tactische afspraken bleven staan, tikken, passen, knokken, bikkelen. Wederom kansen over en weer, maar 1-1 bleef het.

Wederom een punt, de patronen en automatismen slijpen er langzaam in. Nu een weekje rust, wat ook wel mag na zo’n boeiend gevecht. En dan op jacht naar de volgende punten en de eerste overwinning.
K. Westerhuis (reageren? Alectobj@tiscali.nl)

PS. Carl, Dick, Leo en Gordon, bedankt voor het meespelen. Klasse gespeeld!
PS2. Leo Link, de man van beton.
PS3. Por Dios, het Zetacomveld, wat een heerlijk veld is dat.
PS4. Quote van de week: “Ik ben blij dat jullie luisteren, want thuis doen ze dat nooit.” Job Gerritsen.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?