<$BlogRSDUrl$>

donderdag 31 juli 2008

Olympische Spelen 3 

In 1968 waren de Olympische Spelen in Mexico-Stad. Gelegen op grote hoogte en dus een lagere luchtweerstand. Experts, kenners, analisten en verder iedereen die een menig had vond het gevaarlijk om daar de Spelen te organiseren, want de ijle lucht zou voor grote gezondheidsrisico's zorgen bij de atleten.

De atleten wisten wel beter (of niet), en kwamen gewoon om te presteren. En opmerkelijk prestaties bleven niet uit. Lee Evans liep een wereldrecord op de 400m, 43.86, een record dat pas werd 20 jaar later werd verbroken door Harry "Butch" Reynolds. Later liep Evans op de 4x400 meter nog een wereldrecord wat ook 20 jaar zou staan.

Het meest bekende record van Mexico'68 was het record van Bob Beamon in het verspringen. Hij was al favoriet voor het verspringen, maar moest het toch waarmaken. Zijn eerste twee sprongen waren fout, dus hij moest in de derde sprong alle risico's nemen. De rest is geschiedenis.

Beamon sprong 8.90m. De optische apparatuur was niet in staat om zo'n afstand te meten en de afstand moest met de hand worden opgenomen. Totale verbazing alom, toen bleek dat de afstand 8.90m was. Het oude wereldrecord stond op 8.35 (overigens nog altijd verder dan het huidige Nederlandse record). Het record zou stand houden tot 30 augustus 1991, bijna 23 jaar.

(Hoewel dit Spaanse commentaar heel apart is om te horen en volgens mij heel jaren zeventig is, kan ik nergens het Nederlandse commentaar vinden. Mexico was toen nog heel ver weg en om kosten te besparen deelden de NOS en de BRT elkaars commentatoren. Een mooi verslag over die 8.90, vooral die zachte acht).

Overigens, als het over Mexico'68 gaat mogen twee andere dingen zeker niet onbenoemd blijven. Allereerst, de Black Power salute tijdens het Amerikaanse volkslied van Tommie Smith en John Carlos bij de medaille-uitreiking van de 200 m. Indrukwekkend, en dit jaar 40 jaar geleden, nu is er een zwarte presidentskandidaat. Opvallend is ook dat de nummer twee, de Australier Peter Norman, die sympatiseerde met actie van de twee andere atleten, ook een reprimande kreeg van zijn nationale Olympische comite. Als je de beelden ziet, is niet helemaal duidelijk of hij weet wat er achter zijn rug afspeelt, maar toch ziet het eruit dat hij het zeer ongemakkelijk heeft.

Ten ten tweede, Mexico'68 had echt het allermooiste Olympische affiche ever!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?