<$BlogRSDUrl$>

donderdag 22 juli 2004

De dag van Wijchen 

Bedankt voor het doormelen Douwe, hier het verhaal alsnog.

Na het debacle van gisteren, de regen, mensen die met onderkoeling worden afgevoerd, wij gelukkig niet, vandaag een nieuwe kans. Mooi weer was voorspeld, dus de zonnebrand ingepakt, veel vocht en ook eten. Ik had last van een compleet niet functionerend linkerbeen, maar om daar nu voor te stoppen. Tristan had dinsdag teveel zwarte sneeuw gezien en lag compleet aan gruzelementen en kon helaas echt niet starten. Weer een helse fietstocht, we kunnen de weg nu aardig vinden. Alleen ontdekten we heel gauw dat een deel van onze fietsroute ook de wandelroute was. Alternatieven in donker Nijmegen zoeken, lastig, maar de start gehaald en kwart voor vijf vertrokken. Om het niet-functionerende been weer aan de praat te krijgen, toch maar de wandelpas gezocht. Rustig tempo beginnen. Doordat we zo laat startten lekker veel ruimte om ons heen. Langzaam kwam er leven in ons. Weinig bewolking, dus snel licht, ook prettig, maar alle vocht van de dag ervoor moest eerst ook nog verdampen. Snel een handzoen voor een fantastisch mooie politie-agente, veel soldaten in het begin. Gezellig gekletst met Canadezen en een speldje gekregen. Al met al voelden wij ons veel beter dan gisteren. Eerste dorpen, Wijchen, daar gebeurde wat weinig. Het Goeiemorgen was weer niet van de lucht, maar de liedjes werden beter. Evenals het weer. De extra lus voor de vijftig was weer zo’n dodelijk saaie dijk, heb toen wel zwarte sneeuw gezien. Toen de mist eindelijk opgetrokken was, sloeg de zon geweldig toe. Tijdig gesmeerd en een veel beter pauzebeleid zorgden ervoor dat het redelijk ging, nogmaals, veel beter dan gisteren. Het been deed weer normaal en alle dorpen, weer Wijchen, Beuningen en Weurt (en vast nog wel anderen) waren nu wel compleet uitgelopen. Dit gaf een heerlijke sfeer, alleen kwamen alle afstanden weer bij elkaar op het smalste stuk van het parcours. Traditiegetrouw de burgemeester een hand gegeven. In Nijmegen door het kroegenkwartier als afsluiter. Daar was het wel al feest en moest er stapvoets gelopen worden. Wel erg feestelijk. Snel bezoekje aan Jiri en Asha, foto’s van ons in de regen gezien en toen de finish. Schitterende tijd van negen uur en 55 minuten. En wel moe zijn, maar toch beter voelen dan gisteren om dezelfde tijd. Lekker voeten omhoog. Voor de bui binnen. Een wolkbreuk teistert nu de camping, maar we blijven lachen (althans dat proberen we) Morgen de Zevenheuvelenloop. Heb een iets beter gevoel.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?